Karakteri mund te matet si sasi dhe kualitet i energjise, aftesise, njohurise, sjelljes, vlere dhe aspirate te nje personi ndermjet te tjereve, por eshte e sigurte qe karakteri nuk eshte fat. Cdo njeri e ka ne dore karakterin e vet, duke mesuar nga gabimet, duke pare dhe studiuar cfare eshte e drejte dhe e padrejte ne kete bote, duke analizuar cdo gje qe eshte e mundur, per te krijuar nje mendim personal. Cdo gje ka kohen e saj, ne adoleshence karakteri nuk eshte i forte pasi adoleshentet tentojne te bejne cfare eshte e popullarizuar pa e llogjikuar njehere vete nese i pershtatet atij/asaj. Por duke u pjekur dhe duke mesuar nga jeta, karakteri i njeriut zgjerohet (zakonisht ne ane pozitive) duke u krijuar vetvetja. Kurre nuk mund te thuash qe "jam vetvetja" pasi asnjehere nuk do t'ja arrish qe ta njohesh vetveten 100%, cdo dite qe kalon na lejon te mesojme dicka te re nga vetvetja por sdo te thote qe karakteri im apo i joti eshte kompletuar ne ate pike ku s'lejon me. Sigurisht qe individualet varen shume nga karakteret. Duke zhvilluar keto kapacitete, na sjell ne avantazh te madh ne lojen e jetes, duke deshmuar rrethana pozitive ne jeten tone. Kjo nuk do te thote qe do te vuajme ne jete, pastaj edhe te gjithe keto karaktere tipik kane dobesi qe udheheqin ne probleme ne jete, por eshte e mundshme qe te kene perfundime pozitive, duke mare parasysh mundesine per ta kryer ate ne nivele te larta.
____________
Lot Dielli
